بی همراز / دفتر شعر حشمت الله محمدی

مسکو

مسکو ای زیبا گرادِقاره ی اوراسیا

ای که نامت جاودان تا این جهان باشد به پا

مسکـو ای زیبا گراد،ای شهررؤیایی من

سرزمین لاله و گل، خطه ی سروچمن

باغهایت باصفا و دشتهایت بی نظیر

جنگل سرو صنوبر پر ز ببر و گور وشیر

گرنباشی توبهشت،یارب بهشت ات چون بود

لحظه ای ممکن نباشد یادتو از دل رود 

گشت کشتی ها به روی رود پر آواز تو

کی ز یادم می رود آن صحنه های ناز تو

مانده ام در وصف ایزمایلوفسکی و پابیدها 

پر بود آثار زیبا، واستوچنی و آن موزه ها

من کنار رود پرآبت نگشتم هیچ سیر

حتم دارم هرکه باشدهم نگردد هیچ پیر

درشمار هرگز نیاید بوستانهای قشنگ

هرطرف رو می نمایی گلعذاری رنگ رنگ

غرق حیرت می شدم از آن همه زیباییت

ازفضای چشمه مریم و ز نقشه ی رؤیاییت

باغ الکساندر، ودنخا یا نووی چرموشکی

بس محالست گر بیابی چون کرملین کوشکی

آمدم میدان سرخ و محو سنت باسیل شدم

وز نگاه کاخهایت حظ وافر برده ام

قبرلاهوتی کنار  مدفن نام آوران

خود گواهی میدهداز رتبه ایرانیان

من ندیدم جز صفا از مردمان آن دیار

تا ابد باشند شاد و برقرار وپایدار